بهترين زنجير صنعتي در ايران

پاسخ ساده به اين پرسش اين است كه در واقع عمليات گالوانيزاسيون به فلزات خواص ضد خوردگي مي‌ بخشد. اگر فرآيند گالوانيزه كردن بر روي سطح فلز انجام نشود، فلز با قرار گيري در معرض پيرامون خود مانند آب يا رطوبت اكسيد شده و بسيار سريع ‌تر از روند طبيعي خود فرسوده خواهد شد. زنجير گالوانيزه كردن همچنين فلز را در برابر يك نوع خاص از خوردگي كه خوردگي گالوانيكي (Galvanic Corrision) نام دارد محافظت مي‌ كند. اين نوع خوردگي زماني اتفاق مي‌ افتد كه دو فلز با آرايش متفاوت الكتروشيميايي در تماس با يكديگر قرار گيرند و يك الكتروليت مانند آب شور نيز حضور داشته باشد.

بسته به نوع ساختار اتمي دو فلز يكي از آن دو آند (قطب مثبت) و ديگري كاتد (قطب منفي) مي‌ شود. يك فلز زماني كه آند باشد در مقايسه با زماني كه آند نيست و تنها است زودتر خورده مي‌ شود همان ‌گونه كه كاتد در مقايسه با روند طبيعي خوردگي ديرتر خورده مي شود. از ديگر مزاياي انواع گالوانيزه اين است كه جايگزيني مقرون‌ به ‌صرفه براي فلزاتي مانند فولاد استنيت ضد زنگ يا آلومينيم براي محافظت در برابر خوردگي مي باشد.

روش ‌هاي گالوانيزه كردن

فرآيند گالوانيزه كردن به روش ‌هاي مختلفي انجام مي‌ شود كه در همگي آن‌ ها از فلز روي مورد استفاده قرار مي گيرد. علت استفاده از روي در فرآيند گالوانيزه كردن اين است كه اين فلز وقتي در تماس با بسياري از انواع فلزات قرار مي ‌گيرد تمايل به سمت آند بودن دارد. از آنجا كه لايه روي موجود بر روي سطح فلز گالوانيزه شده، در تماس با فلز زير خود معمولا آند مي‌ شود باعث ديرتر خورده شدن فلز زير خود (كاتد) خواهد شد. در ادامه به انواع فرايند گالوانيزه سازي اشاره مي ‌كنيم.

روش آبكاري گالوانيزه گرميكي از انواع گالوانيزه، روش غوطه‌ وري گرم (Hot-Dip Galvanizing) است كه در آن فلز را در حوضچه‌ اي از روي مذاب فرو مي‌ كنند. در فرآيند گالوانيزه كردن به اين روش، ابتدا سطح فلز را يا به صورت دستي يا با دستگاه و يا به شيوه شيميايي كاملا تميز مي‌ كنند تا مطمئن شوند كه امكان برقراري پيوند قوي بين فلز و روي وجود دارد. سپس فلز را داخل يك حمام مذاب از روي داغ قرار مي ‌دهند تا پيوند متالورژيكي بين دو فلز شكل گيرد.

روي به ‌كار رفته در اينجا داراي درجه ASTM B6 بوده كه حداقل 98 درصد خلوص دارد. گاهي ممكن است برخي از فلزات ديگر نيز اضافه شوند تا لايه گالوانيزه شده حائز برخي ويژگي‌ هاي خاص شود. دماي ديگچه روي بين 438 تا 460 درجه سانتي‌ گراد است، يعني همان دمايي كه در آن روي به حالت مذاب در مي ‌آيد.

قطعات استيل با زاويه وارد حوضچه روي شده، سپس زمان داده مي شود كه دماي استيل هم دماي حمام شود. وقتي واكنش هم‌ آميزي آهن و روي كامل شد، قطعه استيل را از حوضچه خارج مي كنند. مدت زمان اين عمليات بسته به ميزان ضخامت قطعه استيل معمولا كمتر از 10 دقيقه طول مي ‌كشد. تنها عيب اين روش اين است كه در آن لايه نهايي روي در مقايسه با ساير روش ‌هاي گالوانيزه كردن ناموزون است.

مزاياي گالوانيزه گرم

مزاياي اين روش گالوانيزه كردن عبارتند از:

مقرون‌ به‌ صرفه بودن

سرعت بالاي عمليات

قابل اجرا براي فلز‌ هايي با اشكال پيچيدهروش پيش گالوانيزه كردن

از ديگر روش‌ هاي گالوانيزاسيون، روش پيش گالوانيزه كردن (Pre-Galvanizing) بوده كه بسيار مشابه روش غوطه‌ وري گرم است. اين نوع فرآيند گالوانيزاسيون در كارخانه‌ هاي توليد فولاد و معمولا بر روي فلزاتي انجام مي ‌شود كه از قبل شكل مشخصي دارند. در اين روش، در خلال فرآيند تميز كاري، ورق ‌هاي فلز را رول مي‌ كنند. سپس فلز از يك حوضچه داغ و مايع روي عبور داده ‌شده و پس ‌از آن به حالت اوليه خود برگردانده مي ‌شود.

مزيت اين روش اين است كه حلقه‌ هاي رول شده بزرگ استيل، مي ‌توانند سريعا به شكل يكنواخت‌ تري در مقايسه با روش غوطه وري گرم گالوانيزه شوند. عيب اين روش گالوانيزه كردن اين است كه وقتي فلز به حالت اوليه خود برگردانده مي ‌شود، قسمت‌ هايي از آن خالي از روي باقي‌ مانده ‌اند. اين بدين معناست كه وقتي يك حلقه بزرگ ورق استيل به قطعات كوچك‌ تر برش مي ‌خورد، لبه ‌ها (جايي كه فلز برش خورده است) گالوانيزه نشده‌ اند.